Tren Yolculuğu

Hızlı tren uzun ince bir yılan gibi limon ağaçlarının arasından geçerken birden çorabının sıktığını fark etti ve elindeki mozaik çalışmasını masaya bıraktıktan sonra eğilerek çorabını düzeltti. Trene yetişmek için aceleyle hazırlanmış, o yüzden de kardeşinin çorabını giymişti. Yolculuğun başında fark etmemişti ama işte şimdi çorap sıkmaya başlamıştı. Bir çorap bu kadar sıkıntı çıkartabilir miydi bir insana? Başkası anlatsa inanmazdı ama gerçekten çoraptan başka bir şey düşünememeye başladı. Ama belli etmemek zorundaydı. Çünkü kardeşi de onunla birlikte trendeydi ve tam karşısında oturuyordu.

Birkaç yıldır birbirlerinin kıyafetlerinin giymeme konusunda çok katı bir uygulamaları vardı. Bir gün arkadaşlarıyla gezmek üzere dışarı çıkmak için hazırlanırken en sevdiği pantolonunun yerinde olmadığını fark etmişti. Kardeşine sordu, bilmiyordu. Annesi ve babasına sordu. Onlar da bilmiyordu. Saatlerce pantolonunu arayıp bulamayınca evde ciddi bir kavga çıkartmıştı. Kardeşi de bu durumu çok üzülüp ağlamıştı. Sonradan ortaya çıktı ki kardeşi onun pantolonunu denemek istemiş ama üzerine kazayla boya dökülmüştü. Kardeşi de durum anlaşılmasın diye onu çöpe atmıştı ama zaten bu durumdan dolayı çok üzgündü ve çok korkuyordu. Bu nedenle de kavga çıkınca sinirleri bozulmuştu ve günlerce kendine gelemedi. Aslında kardeşi belki en başta dürüst davranıp kendisine durumu anlatsaydı işler bu kadar sarpa sarmazdı. Ama olanlar olmuştu bir kere.

Bu durumun sonucu olarak da anneleri onlara bir daha bir birlerinin eşyalarını giymelerini yasakladı. Eğer bir daha birisi diğerinin eşyasını giyerse bir yıl boyunca harçlığının yarısını diğeri alacaktı.

İşte şimdi bu yüzden bu çorap acısını tren yolculuğunun sonuna kadar çekmek zorundaydı. Tatil yerine vardıklarında bu çorapları çöpe atıp kendi çoraplarını giyebilirdi. Peki ya kardeşi çoraplarını arayıp bulamadığında o da onun gibi yalan mı söyleyecekti yoksa dürüst olabilecek miydi? Ama belki de kardeşi çorabının eksikliğini fark etmezdi!

Berke CAN